Niemand stond voor de spiegel
en keek naar iets
Was hij dat ?
Hij voelde aan het weerkaatsende glas, koud
Nu voelde hij aan zijn huid, warm
Hij kon die weerspiegelijng niet zijn
Een mens is meer dan een verschijning alleen
Niemand luisterde naar zijn opgenomen stemgeluid
Was hij dat ?
Hij hoorde de onbekende klank, hard
Hij sprak de woorden na, zacht
Dit kon zijn stem toch niet zijn
Een mens was meer dan een weergave alleen
Niemand voelde zijn hart kloppen in zijn keel
met zijn hand probeerde hij het daar te betrappen
was dit zijn hart ?
Het leek zo buiten zijn controle
zo losstaand van zijn lijf
die zelfstandige dreun van binnen
kon zijn hart toch niet zijn
Een mens is meer dan een mechanische pomp
Hoe moest niemand, iemand worden
zo ver van zichzelf vandaan ?
Een ander heeft hem toen bewogen
Hij kon zijn tranen laten gaan
1993